Sakın yaşlandığınıza inanmayın…
Vücudunuz, ruhunuzun içinde bulunduğu bir kaptan ibarettir…!
Ruhun saçları ağarmaz, yaşlanmaz; ruh, bizim dünyamıza hiç benzemeyen başka bir dünyadandır, bizim için künhüne vakıf olmanın mümkün olmadığı bir alandır ve onu yalnızca Allah bilir…
Sana ruh hakkında soru sorarlar. De ki: “Ruh, Rabbimin emrindendir. Size ancak az bir bilgi verilmiştir.” (İsra 17/85)
Ruhunu bedeninin sınırları içinde hapsetme… İyimserlik ve umut dünyasında uç, attığın her adımda Allah’a güven, herkese yardım et, sevgini ver ve her yere iyilik tohumları ek…
Kelam-ı kibarda vurgulanan, (bazı alimler bu cümleleri İbn Mesud’un sözü olarak nakletmişlerdir. Bazıları da Hasan Basri’nin ifadesi olarak nakletmişlerdir) “Mümin için rahatlık, ancak Rabbiyle buluşmada vardır” yine ayette belirtildiği üzere: “Onlar ki, inanmışlar ve Allah’ı anmakla kalpleri huzur ve doyum bulmuştur; çünkü bilin ki, kalpler gerçekten de ancak Allah’ı anarak huzura erişir. (Rad 13/28) Çoğumuz bu cümleyi/kelam-ı kibarı ve ayet-i celileyi yanlış anlıyoruz, bu buluşmanın ölümden sonra olması şart değildir…! Örneğin;
Bilgi/ilim/alim olmak bir buluşmadır…
Zikir/hatırlama/Allah’ı gündeme alma bir buluşmadır…
Tefekkür/fikretme/akletme/derin düşünme bir buluşmadır…
Namaz/salat/dua bir buluşmadır…
Sadaka/hayırhahlık bir buluşmadır…
Yalvarış/münacaat bir buluşmadır…
Gece namazı bir buluşmadır…
Ebeveynlere iyilik etmek/ihsan bir buluşmadır…
Kur’an okumak bir buluşmadır…
Akrabalarla bağ kurmak/sıla-i rahim bir buluşmadır…
Hastaları ziyaret etmek bir buluşmadır…
İnsanlara karşı nazik davranmak bir buluşmadır…
İnsanlara şefkat göstermek bir buluşmadır…
Müslümanların sıkıntılarını gidermek bir buluşmadır…
Peki, bu buluşma fırsatının ne kadar değerli olduğunu anladık mı?
De ki: “Ben, yalnızca sizin gibi bir insanım. Şu var ki bana, ilâhınızın, sadece bir ilâh olduğu vahyolunuyor. Artık her kim rabbine kavuşmayı/buluşmayı bekliyorsa dünya ve âhirete yararlı iş yapsın ve rabbine ibadette hiçbir şeyi ortak koşmasın.” (Kehf, 18/110)
Bu mübarek ayet-i kerime, kulun Yaratıcısına olan teslimiyetinin, samimiyetinin ve ibadetteki ihlasının en güzel ölçüsünü bizlere sunmaktadır.
Ayette vurgulanan temel ilkeler şunlardır:
- Salih Ameller/Buluşmanın İpuçları: Allah’ın razı olduğu, ahlaka, adalete ve ibadete uygun her türlü güzel ve faydalı davranış.
- İhlas ve Tevhit: İbadetleri yalnızca ve yalnızca Allah rızası için yapmak, O’nun eşi ve benzeri olmadığını bilerek hiçbir varlığı O’na ortak koşmamak (şirkten uzak durmak).
Velhasıl ayet-i celilede Allah Teala ile buluşmanın, kurtuluşun ve huzurun, ancak bu iki temel prensibin yani doğru/salih/salihat amel ve halis/saf niyetin hayatın merkezine alınmasıyla mümkün olduğu ifade edilmektedir.
